Odszedłeś,
najpierw pożegnał Cię Kraków,
nagle, niespodziewanie,
na wiele lat...
Bóg dał Ci mądrość,
mądrość prawdziwą,
Ewangeliczną, tą która rodzi pojednanie,
światu pokój i nadzieję.
Uczyłeś nas, wysoko wśród skal i ciszy, w mieście,
na mazurach cichym wieczorem...
Uczyłeś nas pokory, umiejętności słowa "przepraszam"...
Nie wiele nam zostawiłeś - pamiątki po sobie,
ale więcej niż każdy z nas zostawić może,
gdy echo przeminie, w ciszy Twojej uczelni,
na ulicach, w Krakowie, w sercu nad studium Miłości...,
zabrzmi znów "Habemus Papam" - dla Twojego ucznia,
habemus papam in aeternum... [Marek A. Kostur] |
 |
